تبليغاتX
جزامی

 

 

 

 

                       «گریه نکن»

گریه نکن ای نازنین                       باید برم ای بهترین

باید گذشت از چشم تو                  راهی نمونده غیر از این

گریه نکن برای من                        گم میشه جای پای من

از جاده نگاه تو                             آه ، ای خدا ، خدای من

کهنه شده قصه ی نو                       باید که رفت از قلب تو

ای هم تبار آینه                              نگو نرو ، نگو نرو

قصه ی ما اوج صداس                    اوج تموم گریه هاس

سهم من و تو بعد از این                   دلتنگی فاصله هاس

گریه نکن ای نازنین                        باید برم ای بهترین

باید گذشت از شهر تو                     راهی نمونده غیر از این

 

       

                             «مانکن»

من مانکن و نمی خوام                    نه دیگه زن نمی خوام

برای بدبخت شدن                         تریپ خفن نمی خوام

                      وصله ی تن نمی خوام

 زن بگیرم چی میشه ؟!                       زندگی مشکی میشه

مشکی یعنی بندگی                           بنده می شم همیشه

                             من از تموم دنیا

                         فقط می خوام یه بوسه

                            دل بزنم به دریا

                          بدون خشم کوسه

زن یعنی جون گرفتن                     شاعر که جون نداره

برای دل سپردن                            یه لقمه نون نداره

برید بابا بی خیال                           دنیای ما دو روزه

نذار دو روز دنیا                             به پای زن بسوزه

                        من از تموم دنیا

                     فقط می خوام یه بوسه

                         دل بزنم به دریا

                        بدون خشم کوسه

 

+ نوشته شده در  شنبه 1385/10/23ساعت 7:32 بعد از ظهر  توسط مسلم | 

 

 

گیج و خمار و خسته                                                  تا خرخره تو قرضه

به خونه راه نداره                                                     دنیاش بدون مرزه

سر دو راهی مونده                                                   همش حالش خرابه

نون شب و نداره                                                      رو کارتونا میخوابه

خواب میره بی اراده                                                  با نفسی بریده

روی دس سیاهش                                                     طرح سرنگ کشیده

شب که میاد دوباره                                                   توی سکوت بلوار

چن تا رفیق فابریک                                                  با هم میشن هم قطار

سوزن و گرد و شیشه                                                نئشه میشن حسابی

تازه میشن مودب                                                     حرف میزنن کتابی

گم میشن تو توهم                                                     موزیک راک میزنن

برای حال بیشتر                                                      کمی کراک میزنن

صدای آژیر میاد                                                      یکی روی زمینه

همه میشن غریبه                                                      رفاقت ها همینه

می پیچه بوی اسپند                                                    توی فضای کوچه

میاد صدای قرآن                                                       زندگی خیلی پوچه

چن تا مرد غریبه                                                      جیباشونو میدوشن

برای خاک سپاری                                                    لباس شیک می پوشن

یکی خرما میبره                                                       واسه همه آدما

یکی ضجحه میزنه                                                    واسه روز مبادا

مبادا که بفهمن                                                        درد بیاد گند بازی

دو باره باز دوباره                                                    سلول و بند و قاضی

اما صدا نداره                                                         چوب خدا همیشه

یه روز از پشت ابرا                                                  حقیقت پیدا میشه

 

+ نوشته شده در  چهارشنبه 1385/10/13ساعت 6:24 بعد از ظهر  توسط مسلم |